کشف ابزارهای باستانی در فیلیپین و اندونزی نشان داد تمدن دریایی از آسیا آغاز شد

مطالعهای تازه از دانشگاه Ateneo de Manila نشان میدهد که مردم باستانی جنوب شرق آسیا در زمینهی دریانوردی و قایقسازی بسیار پیشرفتهتر از آن بودند که پیشتر تصور میشد.
جنوب شرق آسیا، مهد فناوری دریایی
ابزارهای سنگی کشفشده در سایتهایی در فیلیپین، اندونزی و تیمور شرقی (Timor-Leste) نشان میدهند که حدود ۴۰ هزار سال پیش، ساکنان این مناطق به فناوریهایی دست یافته بودند که اروپا و آفریقا هزاران سال بعد تجربه کردند. این یافتهها نظریهی دیرینهای را به چالش میکشد که پیشرفت فنی عصر پارینهسنگی را تنها به آفریقا و اروپا نسبت میداد.
ابزارهایی برای قایقسازی و ماهیگیری در آبهای آزاد
این ابزارها آثار استفاده از گیاهان برای استخراج الیاف و ساخت طناب و تور را نشان میدهند؛ موادی که برای قایقسازی و ماهیگیری در اعماق دریا حیاتی بودند. در کنار آنها، قلاب ماهیگیری، وزنه تور و بقایای ماهیهای بزرگ مانند تون (Tuna) و کوسه کشف شده است؛ شواهدی که از فرهنگ پیچیدهی ماهیگیری در آبهای عمیق حکایت دارد.
«وجود بقایای ماهیهای اقیانوسی شکارشده نشاندهندهی دانش بالا در مسیرهای مهاجرت ماهیان و فناوری قایقسازی پیشرفته است.» — نویسندگان پژوهش
پایان نظریهی «راندهشدگان بر امواج»
تا پیش از این، بسیاری از پژوهشگران باور داشتند که مهاجرتهای انسانهای اولیه در این منطقه با رانش تصادفی قایقهای بامبو صورت میگرفت. اما یافتههای جدید نشان میدهد که این جابهجاییها حاصل ناوبری هدفمند و حرفهای بوده است. مردم این دوران نه مسافران اتفاقی، بلکه ملوانانی ماهر و برنامهریز بودند.
به گفتهی محققان، این ابزارها نشان میدهند که مردم آن دوران از طنابهای گیاهی برای بستن قطعات قایق و صید ماهی استفاده میکردند؛ فناوریای که بعدها به پایهی سنتهای دریایی جنوب شرق آسیا تبدیل شد.
تولد تمدن دریایی از دل فیلیپین و اندونزی
این پژوهش که در Journal of Archaeological Science منتشر شده است، نتیجه میگیرد که جنوب شرق آسیا، بهویژه فیلیپین، یکی از نخستین مراکز نوآوریهای فنی در تاریخ بشر بوده است — جایی که دانش قایقسازی و دریانوردی پیش از هر جای دیگر در جهان شکل گرفت و پایهی تمدنهای دریایی بعدی را بنا نهاد.



